****mucizeler****

Kendimi seninle düşünmediğim bir anda girdin aklıma.

Her defasında seni bir saniye görebilmek,

En büyük mutluluğumdu..

Kalbime hapsetmiştim seni,

Uzaktan bakardım sana..

Gözlerin ve içten samiyetindi beni sana bağlayan.

Senin yanında olmak,

Ellerini tutup,gözlerine bakmak

Ve seni seviyorum diyebilmekti umudum..

Birbirimize yakın olmamıza rağmen,

Bir o kadar da uzaktık aslında.

İşte o gün geldi ve artık bu yüreğim yerinde durmuyordu.

İkimiz için atan bu kalbim,

Sana rahat gözlerle bakıp,

Seni seviyorum demek için özgürdü.

Ne kadar tutsak olsada..

Gizlice sevdik ve gizlice sözler verdik birbirimize.

Kendimden çok seni düşünür olmuştum.

Aslında ikimizde bu aşkın imkansız olduğunu biliyorduk

Ve bile bile imkansızı oynuyorduk.

Hep 'inanmak başarmanın yarısıdır' sözünün arkasına sığındık.

Ama hayat bize inanacak bir umut bırakmıyordu.

Senin için atan kalbim hala senindi,

Ama çok umutsuz ve çaresizce çarpıyordu..

Dayanılması zordu ve bu son çareydi.

Son noktayı koymanın zamanıydı artık.

Seni severken sensiz olmak kolay değildi elbet.

Herşeyin üstesinden gelen gönlüm bunuda yapabilirdi.

Biz tek bedende can iken,

Ayrı dünyalarda yaşamaya mahkum iki insan olmuştuk..

Sensiz geçen her günüm zehir olmuştu bana.

Seni çok özlüyordum.

Birbirimize verdiğimiz sözlerden sonra kendimi affetmiyordum.

Ben sözümü yerine getiremedim..

Ama aklımdan çıkmayan bir şey vardı.

Peki sen?Sen neden tutmadın sözünü?

Ben giderken neden tutmadın elimden?

Neden hiç aramadın?

Hani benim için herşeyi göze alırdın?

Nerde bana olan o sonsuz sevgin?

Yoksa gerçekten oynadığımızı zannettiğimiz oyunun bir parçasımıydı?

İşte gerçekten benim ve yüreğimin çöküş sahnesiydi..

Gecemi gündüzüme kattığım dünyamda yoksun artık.

Bir daha girememek üzere hoşçakal!..

DUYGU ŞAKAR

06.03.2005/Pazar